Angers 2 (master)

Verslag Erasmusverblijf in Angers, in het kader van het ‘programme EPIC’ tussen de UCO & KU Leuven (master Meertalige Communicatie)

Lees ook het interview met Elien en Magali in de nieuwsbrief van campus Sint-Andries van april 2016.

Toen ik vernam dat er een mogelijkheid bestond om opnieuw op Erasmus te gaan (ik was in het derde jaar bachelor ook op Erasmus naar Italië geweest) in de master MC, waarvan ik al wist dat ik die sowieso ging volgen, moest ik toch even goed nadenken. Ik wist dat het een unieke kans was: enkel als je Frans volgde en de master MC deed, kon je nog eens op Erasmus gaan, dankzij het uitwisselingsprogramma tussen de KUL en de UCO (Université Catholique de l’Ouest) in Angers. Dat heeft mij dan ook uiteindelijk over de streep getrokken: ik wist dat als ik deze kan niet greep, ik er later spijt van zou krijgen. En dat bleek dan ook één van de beste beslissingen te zijn die ik in mijn leven tot nu toe heb gemaakt. Het was professioneel en sociaal gezien een fantastische ervaring.

Door met de meisjes te praten die het jaar voordien dit programma hadden gevolgd, wist ik dat het vakkenpakket redelijk zwaar was. Ik was erop voorbereid dat ik nu wel een pak harder moest gaan werken dan vorig jaar in Italië. En dat was inderdaad ook zo: je moet heel veel groepswerken en presentaties doen, aan projecten werken, conferenties bijwonen, veel (en verplicht) naar de les gaan etc. Dit klinkt afschrikwekkend, maar het was razend interessant. Als ik zie wat ik in dat semester heb verwezenlijkt, ben ik daar best wel trots op. Zo werk je bijvoorbeeld samen met een bedrijf waarvoor je in groep communicatieve opdrachten doet, je leert werken met Indesign, je leert de werking van de Europese Unie adhv projecten erg goed kennen, je bezoekt bedrijven zoals Cointreau en Pasquier, je creëert een CV in de vorm van een blog, etc. Heel praktische dingen dus, waar ik heel veel van heb bijgeleerd. Ik was blij om eindelijk al die theorie van drie jaar bachelor te kunnen omzetten in praktijk.

Omdat we (ik en Magali, een andere KUL-studente) dus bijna elke dag les hadden en dus heel de tijd bij de mensen van onze klas waren (een twintigtal, allemaal Fransen), waren we al heel snel geïntegreerd. Dit al vrij snel van in het begin, want gelukkig voor ons kenden onze klasgenoten elkaar onderling ook nog niet echt. Dat maakte het voor ons gemakkelijk om sneller contacten te leggen. En door de vele groepswerken en uitstappen die je samen doet, leer je elkaar heel snel en gemakkelijk kennen. Onze klas was geweldig, we voelden er ons echt thuis: iedereen aanvaardde ons, we waren gewoon deel van het geheel. Daarom was het voor ons ook heel moeilijk om afscheid te nemen, en voor hen denk ik ook.

De universiteit zelf is ook dik ok, alleen kon de infrastructuur wat beter. Deze was redelijk oud, er was geen studentenrestaurant en de wifi kon ook wel beter. Maar de ontvangst was heel hartelijk, zowel van de Erasmuscoördinator als van onze twee masterverantwoordelijken. Deze waren heel hulpvaardig en stonden dichtbij hun studenten, wat ik enorm apprecieerde. Ook zij zagen dat we goed geïntegreerd waren en zagen ons met spijt vertrekken.

Ik heb dus geen contact gelegd met andere Erasmusstudenten, omdat die niet in mijn klas of jaar zaten. Maar daar had ik ook niet echt behoefte aan, ik amuseerde me heel hard met mijn klas. Bovendien had ik de ‘ultieme Erasmuservaring’ al gehad het jaar voordien in Italië. Daar ging ik alleen maar om met Erasmusstudenten. Dit verschil was eigenlijk ook heel interessant: de twee Erasmuservaringen waren echt totaal anders, op professioneel én sociaal vlak.

Mijn Frans is er dus enorm op vooruit gegaan, aangezien ik enkel met Fransen in contact stond en het merendeel van de lessen ook in het Frans was (sommigen in het Engels).

Wat logement betreft: de universiteit zelf gaf geen aantrekkelijke voorstellen, vond ik zelf. Ofwel kon je kiezen om bij een gastgezin te gaan wonen, ofwel kon je intrekken in een studentenresidentie, maar daar mocht je geen bezoek ontvangen. Dus zijn ik en Magali maar zelf op zoek gegaan (op de website Boncoin) en na lang zoeken hadden we een appartement gevonden, dat perfect bleek te zijn. Het lag niet in centrum Angers, maar op aanraden van de meisjes die er al op Erasmus geweest waren, hadden we onze fiets meegenomen en was het maar 10 minuutjes fietsen tot de unief en het centrum. Dus het is zeker een aanrader om een fiets mee te nemen, je kan er ook één gratis lenen van de stad Angers.

De stad zelf was ook heel aangenaam: niet groot, maar enorm gezellig. Ook heel veel studenten, dus genoeg bars en clubs om je uit te leven. Angers is ook heel toegankelijk voor fietsers en via het station ben je al snel in andere prachtige steden: Nantes, Rennes, Tours, … Aan cultuur ook geen gebrek: er is een prachtig kasteel, een museum van Schone Kunsten en een prachtig theater.

Ik zou dus aan iedereen die de kans heeft om deze soort Erasmusuitwisseling te doen, aanraden om niet te twijfelen en gewoon in te stemmen. Het is helemaal anders dan een ‘normale’ Erasmuservaring en de UCO biedt je een enorme verrijking in de meertalige, interculturele en bedrijfscommunicatie.

Voor meer informatie: elien.pieret@student.kuleuven.be